Görsel retorik

Görsel söylem, görsel imgelerin, işitsel, sözlü veya diğer mesajların aksine nasıl iletişim kurduğunu anlatan teorik bir çerçevenin oldukça yeni bir gelişmesidir. Görsel retorik genelde görsel okur yazarlığı kapsayan bir grup terim kapsamına girer. Görsel okur yazarlığı bir kişinin bir “görsel” okuma “yeteneği olarak tanımlar. Bir diğer deyişle bir resmin nasıl iletişim kurmak istediğini anlama yeteneğidir. Bu, renklendirme, gölgeleme ve nesne yerleşimi gibi imge ile yaratıcı seçimleri anlamayı içerir. Bu tür farkındalık, görüntülerin anlamı nasıl ilettiği konusunda bir anlayıştan gelir, ayrıca görsel retori olarak da bilinir.

Görsel retorik çalışması, görsel veya grafik tasarımın çalışma biçiminden farklıdır; yalnızca estetik bir düşünce yerine, kültürel anlamın duyusal ifadeleri olarak görselleri vurgular. Görsel retorik, sanat tarihi, dilbilim, göstergebilim, kültürel çalışmalar, iş ve teknik iletişim, konuşma iletişimi ve klasik retorik gibi çeşitli akademik alanlardan ele alınmıştır. Sonuç olarak, görsel retorik alanının farklı bölümleri arasındaki tam ilişkiyi ayırt etmek zor olabilir. Görsel retorisyenler tarafından analiz edilen eserler arasında çizelgeler, tablolar, heykel, video oyunlar, diyagramlar, web sayfaları, reklamlar, filmler, mimari, gazeteler veya fotoğraflar yer almaktadır. Görsel retorik, retorik teoriyi, imgeler ve yorumları üzerine daha kapsamlı ve kapsayıcı bir biçimde geliştirmeyi amaçlamaktadır. Görsel retorik bilinçli, iletişimsel bir karardır; Renkler, şekil, araç ve ebatlar bilerek seçilir.

Eserler ya da ürünlerin görsel söylem olarak kavramsallaştırılması için üç özelliğe sahip olmalıdır: sembolik olmalı, insan müdahalesini içermeli ve iletişim kurmak için bir izleyiciye sunulmalıdır